هیلووسوار

اون روزا بابا آدم خیلی ناراحت بود و هی گریه می کرد. دلداری های مامان حوای بنده خدا هم هیچ فایده ای نداشت.اون روز تو تموم عالم هستی فقط یه بابا آدم بود و یه مامان حوا. دنیا براشون خیلی تیر و تار شده بود و داشتن دق می کردن. فرض کنید از بهشتی به اون خوبی با اردنگی بندازنتون بیرون و  بعد هم قوز بالای قوز مجبور باشین با بدترین دشمنتون زندگی کنید.

زمین نام مکان تازه ای بود که باید توش زندگی می کردند.خدا اون ها رو بخشید و گفت خوش  باشید  که مقصدتون بعد از این دنیا بهشتِ.

هوی! بشّر! حالا خدا گفت خوش باشید تو چرا به جای چادر مسافرتی ، تیر آهن و آجر  با خودت این ور و اون ورمی بری. هان!اصلا مگه خوشی به این چیزاست ؟

نان و پنیر و تره!قد قد مرغابی! دعوای دوتا خروس! شُرُّ و شُرِّ  اُوچُک! ماهی گیری با سنگ! دور آتیش نشستن های خانوادگی! به خدا اینها خیلی با صفا تر از کاخ و قصرِ ها!

بعضی ها اون قدر از زمین خوششون میاد که هی دلشون می خواد بخورنش! تفلکی ها اونقدر می خورن که میترکن! بعضی ها هم زمین رو به خاطر آرامش نشستنِ روش، اونقدر دوست دارن که تو روز های گرم ماه رمضون که هیچ، حتی تو روز های بهاری هم حاضر نیستند واسه یه دستشویی رفتن هم از روش بلند بشن.

بعضی ها صندلی هاشون با سیمان به زمین محکم می کنن که مبادا یه روزِ سیاهی بیاد و  اون ها رو از روی  زمین بکنه!

زمین خیلی دوست داشتنیه ها، آخه اگه زمین نبود صاحاب های کاخ وقصر های شمال تهرون مجبور بودن رو آدم ها شالوده بزنن!

زمین معنای با هم بودن با هم خوردنه شاید هم  زمین،هم معنای باهم بودن و همدیگه رو خوردن باشه!

زمین از اول هستی تا امروز نوکر ماست حالا قر دانی مثل بم و حمامی مَشتی مثل پاکستان از حق های طبیعی زمینه آخه بنده خدا هر کی هم جای زمین بود اگه این همه روش عرق بخورن و برقصن یه قر ساده که چیزی نیست! یا مثلا اون قدر آدم ها کله اش رو کثیف کنن  خوب یه حموم ساده حق مسلّمشه!

بگذریم...!

بچگی هامون رو که یادتون نرفته! اون زمین خوردن هایی که با اسم علی فراموش می شدن!آخ که چقدر دلم هواشون رو کرده!

  همیشه آدم هایی هستند که عاشق خدا باشن!زمین رو به ارزش خداش دوست داشته باشن و آدم ها رو به خاطر خدای مهربونشون احترام می کنن!

فکرِ خوردن زمین! همیشه واسه بعضی هایی که با خدا هستند آرامش بخشه.مثل علی....فزت و رب الکعبه.

علی وار باشید و پاینده